قسمتی از دعای ابو حمزه ثمالی

خدایا! چه شده مرا که هر زمان که پیش خود گفتم که دیگر برای رابطه با خدا خود را آماده کردم و خواستم به نماز بایستم و تو را مناجات کنم، حالت چرت و بی حالی را بر من مسلط کردی.

پروردگارا! چه شده مرا، چه شده مرا که هر وقت گمان بردم که باطنم نیکو شده و می توانم هم مجلس توبه کنندگان باشم پیش آمدی برایم رخ می دهد که پایم لغزش پیدا کرده و بین من و خدمتگزارانت فاصله می افتد.

شاید خدا، از درگاهت مرا رانده ای. از خدمت دورم کرده ای. یا آنکه خدا، دیده ای که حقوق را کم ارزش می دانم و از تو رویگردانم و به من خشم کرده ای.

نکند خدا دیده ای مثل دروغگویانم، طردم کرده ای یا آنکه دیده ای شکر نعمات تو را بجای نمی آورم، مرا محکوم کرده ای.

خدایا شاید مرا دیده ای به جمع بیهوده گذران دلبسته ام، راه بین من و آنها را باز گذاشته ای.

و از همه مهمتر؛ خدایا نکند دوست نداری صدای دعای مرا بشنوی، از در گاهت طردم کرده ای.

             ( اداره مخابرات دامغان - خیابان شهید فلاحی )

این رسم اشتباه و دردآور  وارونه آویزان کردن پرچم ایران ، پرچمی که برای حفظ عزت آن خون هزاران انسان فداکار میهن دوست  بر خاک ریخته، آنهم در هفته دفاع مقدس، متاسفانه توسط عده ای مسول بی مسئولیت دارد رواج پیدا می کند و کسی را فکر مقابله با آن نیست.

کاش به پرچم مقدس کشورمان هم همچون پلاکارد خوش آمد گویی به فلان مسئول عالی رتبه که گهگاه قدم رنجه می فرمایند و عالی ترین مقام اداری شهر حساس است که پلاکارد درست و در جای مناسب نصب شود، حساس بودیم!!! ولی صد افسوس که ...َ