نوشتاری از آنچه که می توان نوشت

می شود مانع نوشتن شد ولی نمی شود مانع اندیشه شد.

	تا بهشت با زنجیر؟
تا بهشت با زنجیر؟!؟! گرومب گرومب گرومب صدای چکمه هایشان می پیچد بیدار شوید ای خفتگان ما سربازان خدائیم آمده ایم ببریمتان تا بهشت، پای در زنجیر همگی به صف به ستون یک به فرمان من، نفس نگاهها بالا به پیش هان صدا از که بود؟ رهایمان کن، آدمیم* آن بهشتت ارزانی تو اگر نگهبانانی دارد چون تو، زشت خوی من این دنیای پست را با خدای مهربان خودم دوست تر دارم می خواهم گناهکار و توبه کار، چون آدم با خدایم عشق بازی کنم تو هیچ در آینه خود را دیده ای؟ در آن بهشت اگر لطف وزیبائی است تو را توانی هست تا کام گیری؟ ساکت، به صف شوید ما ماموران خدائیم آمده ایم تا از آدم عاصی فرشته ای فرمانبر بسازیم همگی به پیش، گوش به فرمان من *احمد شیرزاد
+ نوشته شده در جمعه چهاردهم اردیبهشت 1386ساعت 10:49 توسط حمیدرضا شجاعی نیا \|

	درباره
... حرف هایی هست برای " گفتن " که اگر گوشی نبود - نمی گوییم و حرفهایی است برای "نگفتن" حرف هایی که هرگز سر به " ابتذال گفتن " فرود نمی آورند. حرف هایی شگفت _ زیبا و اهورایی همین هایند و سرمایه ی ماورایی هر کسی به اندازه ی حرفهایی است که برای نگفتن دارد. حرف هایی بی تاب و طاقت فرسا و کلماتش هر یک انفجاری را به بند کشیده اند. کلماتی که پاره های " بودن " آدمی اند ... معلم شهید دکتر علی شریعتی shojaeinia@gmail.com نامم را در پايان هر پست آورده ام. سالهاست كه به حرفه پردرآمد وآتيه دار و بي دردسر معلمي مشغولم و مثل ساير جماعت مرفه و بي درد معلمان ، از اين راه پول فراواني به جيب ميزنم. اگر سوال ديگري و يا نظر و راهنمائي داريد، خوشحال مي شوم كه برايم بنويسيد.


RSS POWERED BY BLOGFA.COM